bank wszystkie
istniejące lub przyszłe wierzytelności wynikające z działalności gospodarczej.
Cesja może też dotyczyć jednej konkretnej wierzytelności lub kilku
wierzytelności, co powinno być w umowie zapisane. Cesja powinna być dokonana w
formie pisemnej, przy pisemnym powiadomieniu dłużnika przez kredytobiorcę o
dokonanej cesji jego wierzytelności z określonego tytułu na rzecz banku.
Wskazane jest, aby dłużnik potwierdził przeniesienie wierzytelności kredytowej
na rzecz banku, a bank może uzależnić udzielenie kredytu od otrzymania takiego
potwierdzenia.
Bank jest zainteresowany tym, aby cedowane
wierzytelności były realne i łatwo ściągalne, co przy występujących obecnie
zatorach płatniczych ma istotne znaczenie. Kredytobiorca dokonujący cesji nie
ponosi odpowiedzialności za wypłacalność dłużnika, a jedynie za faktyczne
występowanie cedowanej należności. Dlatego banki przed przyjęciem cesji
zasięgają informacji o sytuacji majątkowej dłużników i kredytobiorcy oraz ich
zdolności płatniczej.
9.3.5.
Kaucja
Podobną formą zabezpieczenia spłaty kredytu
jest przyjęcie przez bank kaucji w postaci gotówki w walucie krajowej lub
obcej, a także bonów oszczędnościowych na okaziciela. W tym celu niezbędne jest
zawarcie pisemnej umowy i złożenie przedmiotu kaucji w banku.
Na
zabezpieczenia spłaty kredytu bank może przyjąć kaucję w postaci:
1.
środków pieniężnych w postaci gotówki w złotych lub walucie,
2.
bonów oszczędnościowych na okaziciela:
·
premiowych,
·
oprocentowanych,
·
lokacyjnych,
·
depozytowych,
·
rewaloryzacyjnych.
Do ustanowienia kaucji
niezbędne jest zawarcie umowy pisemnej oraz złożenie w banku przedmiotu kaucji.
Umowa kaucji jest umową nienazwaną. Przedmiot kaucji powinien być w umowie
oznaczony. Środki pieniężne złożone w banku jako kaucja są przechowywane na
odrębnym, nie oprocentowanym koncie.
W przypadku złożenia
bonów kredytobiorca składa w banku upoważnienie, w którym uprawnia bank do
pokrycia nie spłaconego w terminie kredytu wraz z odsetkami i prowizją poprzez
przedstawienie bonów do wykupu na ogólnych zasadach.
Jeżeli kredytobiorca
nie spłaci kredytu w terminie określonym w umowie bank:
·
realizuje bony oszczędnościowe,
·
dokonuje potrącenia wierzytelności banku z tytułu nie spłaconego w
terminie kredytu z wierzytelnością kredytobiorcy z tytułu złożonej kaucji,
·
powiadamia kredytobiorcę o dokonaniu potrącenia i wydaje mu nadwyżkę
ponad dług z tytułu nie spłaconego kredytu.
Po spłacie kredytu
bank zwraca kredytobiorcy przedmiot kaucji oraz upoważnienie.
9.3.5. Hipoteka
W
celu zabezpieczenia udzielonego przez bank kredytu można nieruchomość obciążyć
prawem, na mocy którego bank będzie mógł dochodzić zaspokojenia swego
roszczenia z nieruchomości, bez względu na to czyją stała się własnością, z
pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości.
Hipoteką można obciążyć:
·
całą nieruchomość,
·
część ułamkową nieruchomości,
·
użytkowania wieczyste.
Nie można ustanowić
hipoteki na nieruchomości przekazanej jedynie w użytkowanie.
Hipoteka obciąża wraz
z nieruchomością:
·
jej części składowe,
·
jej przynależności,
·
niektóre roszczenia okresowe należne właścicielowi obciążonej
nieruchomości.