Korzyści przynosi też lokowanie wkładów
oszczędnościowych na tzw. rachunkach dynamicznych. Oprocentowanie tych
rachunków rośnie z wydłużaniem się okresu oszczędzania. Oprocentowanie rośnie
co miesiąc, a nawet co 14 dni. Innym udogodnieniem dla klientów są depozyty na
okaziciela, a bank gwarantuje właścicielowi pełną anonimowość lokat.
Bank Śląski oferuje certyfikaty depozytowe o
określonych nominałach, na okres 1,2,3 miesiące, a stopa oprocentowania jest
stała przez cały okres umowy.
Niektóre banki proponują bony z dyskontem. Na
przykład PKO SA proponuje bony lokacyjne Promesa o stałym oprocentowaniu na
okresy 6 i 9 miesięcy. Nabywca płaci cenę niższą od nominalnej o kwotę
dyskonta, a po upływie czasu umownego otrzymuje kwotę równą nominałowi bonu.
Bon może być wykupiony przed terminem, ale przynosi wtedy mniejsze odsetki.
7.3.2. Lokaty
terminowe
W przeciwieństwie do wkładów a’vista wkłady terminowe są
krótkoterminowymi lokatami majątkowymi. Rozumie się przez nie środki na
rachunkach bankowych, które:
·
są złożone na specjalnych terminowych kontach pieniężnych,
·
są ulokowane na określony okres,
·
odpowiednio do tego nie są wykorzystywane w systemie płatności i
rozliczeń.
Wyróżnia się dwa
rodzaje wkładów terminowych: właściwe wkłady terminowe i wkłady z okresem
wypowiedzenia.
Właściwe wkłady
terminowe
są złożone na z góry ustalony okres. Po jego upłynięciu wkład staje się
wymagalny bez dodatkowego wypowiedzenia, tzn. jego posiadacz może nim
dysponować według uznania. Najczęściej wkład wraz z odsetkami przekazywany jest
na rachunek bieżący. Banki przedłużają automatycznie przedłużenia umowy na
następny okres w momencie zakończenia okresu poprzedniego, jeśli klient nie
wyda odmiennych dyspozycji.
Wkłady z okresem
wypowiedzenia stają się wymagalne dopiero po dokonaniu wypowiedzenia i upływie jego
okresu.
Banki oferują klientom zazwyczaj kilka możliwych terminów wkładów terminowych.
Najczęściej spotykane to: 1, 3 i 6 miesięcy, ale możliwe są również dłuższe.
Wysokość oprocentowania zależy od czasu, na jaki wkład został złożony oraz od
jego wysokości.
7.4. Systemy
zabezpieczania lokat bankowych. Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
Ubezpieczenie
depozytów bankowych chroni klientów banku przed skutkami jego ewentualnej
niewypłacalności. W Unii Europejskiej obowiązuje zasada, zgodnie z którą każdy
deponent może otrzymać w przypadku bankructwa banku zwrot swoich wkładów do
określonej wysokości. Systemy ubezpieczeń są zróżnicowane i występują jako
wyodrębnione fundusze stowarzyszeń prywatnych banków, bądź przyjmują formy
mieszane spółki z udziałem podmiotów prywatnych i banku centralnego.
W
Polsce działa od 1995 r. Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Ustawa powołująca ten
Fundusz określa zasady tworzenia i funkcjonowania systemów obowiązkowych i
umownego gwarantowania środków pieniężnych na rachunkach bankowych oraz rodzaje
działań, które mogą być podejmowane w celu udzielania bankowi pomocy w
sytuacjach zagrożenia niewypłacalności.
System
gwarantowania środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych ma na
celu zapewnienie deponentom wypłaty środków w przypadku utraty przez bank
objęty systemem gwarantowania możliwości ich zwrotu. Gwarantowane są środki
pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych przez tego samego deponenta, na które
wystawiono dowody imienne w walucie polskiej oraz w walutach obcych, bez
względu na liczbę umów zawartych z tym bankiem. Jednak gwarancja Funduszu jest ograniczona co do wysokości i
obejmuje wymienione środki łącznie z odsetkami naliczonymi do dnia upadłości w
wysokości:
·
równowartości w złotych 1000 ECU w 100% wartości środków
gwarantowanych,